গাও
gāo
অৰ্থ
1.
দেহ; শৰীৰ; গাৰি; ডিঙিৰ তলৰ ছোবা; . সক. ধা. ৰ'দ বা বতাহ গাত লগা; যেনে-"সি জহ গাইছে"; "পৰ্ব্বতৰ উপৰে জটায়ু ৰৌদ্ৰ গান্ত"
the body; the trunk excluding the head or limbs ; to bask
বি.
সমাৰ্থক শব্দ
উৎস: চন্দ্ৰকান্ত অভিধান. সম্পূৰ্ণ উৎসৰ বিৱৰণ